Naar Adămuș

Woensdag is het altijd marktdag in Târnăveni. De dag van de wekelijkse inkopen. Vroeger was de markt gesitueerd op het voetbalveld van Chimica Târnăveni, maar met de teloorgang van de chemische fabriek is er nu een Penny Market gebouwd op dat terrein. Dus de groentemarkt heeft nog haar oude plaats behouden, naast het voormalige voetbalveld, en de kleding– en gereedschappenmarkt is verplaatst naar het andere einde van de stad.
Ook is woensdag Lidldag. Was blij te ontdekken dat er ketjap aldaar te koop is, en lekkere kerrysoep...
...maar bij uitzondering was het gisteren ook Adămușdag. Ik volg de site tirnaveni.ro, het plaatselijke suffertje dagelijks op de voet. De site is ook een bron van bedrijfsinformatie. En zo zag ik op zekere dag een advertentie van een second hand mobila din Germania — kringloopwinkel met uit Duitsland geïmporteerde meubels; altijd handig als je meubels nodig hebt...
Op woensdag ben je nooit alleen. Gisteren ging ik naar Târnăveni met Dorina, haar vriendin Rada en Aurița, Rada's even uit Griekenland overgekomen zus. Verder ging er ook nog een scooterwiel mee. De scooter van Dorina had een platte band en kon niet door de lokale bandenspecialist worden. Haar scooter, naast manlief en bichon Eli, is haar alles. Door een ongeluk mist ze beide benen onder de knie, maar met haar scooter komt ze overal.
Even geld opnemen, een bak koffie in een erg donkerbruin café, met de nadruk op donker, omdat men daar aan stroombesparing blijkt te doen.
En vervolgens Adămuș. Wat het de kringloopwinkel in de communistische tijd is geweest, dat weet ik niet, maar voor een dorp is het tamelijk groot gebouw. Tegenover een prachtige weerkerk, die ik vanwege de storende kabels die hoog open bloot over de straat zijn gespannen maar niet heb gefotografeerd.
Binnengekomen ben ik me rot geschrokken van de prijzen... ...omgerekend €40 voor een zeer eenvoudige tafel, dat was me toch echt te veel. Uiteindelijk wel een wat gemakkelijke tuinstoel gekocht voor op het pltje bij mijn keuken. €13. Niet echt goedkoop, maar wel makkelijk.
En toen bleek de uit Griekenland overgekomen zus van de weggooierige te zijn. Dus voor €60 werd er een ieuw tweedehands kastje met in ontbinding verkerend spaanplaat voor in de zomerkeuken gekocht.
Kopen is 1, met kastje en tuinstoel terug naar huis is 2. Maar het is me gelukt, weliswaar zonder de wegenverkeerswet in zake passagiers in acht te nemen.