SVVHDB — CIX

Fokker C–IX

Een nieuw geintje van Facebook. Er verschijnt een foto op mijn tijdslijn van exact een jaar terug. Het is Marius, de man van Dorina die cement mengt, schept en aanwendt voor mijn te bouwen overkapping aan de voorzijde.

31 maart 2014

“Furthur II” staat nog aan de kant van de weg geparkeerd, immers een oprit naar mijn erf was er nog niet.  Het was, zo herinnerde ik mij een van de eerste wat aangenamere dagen van 2014. Een goede gelegenheid iets aan het huis op te knappen. De helft van het land was al omheind, een oprit naar het erf stond in de planning en Marius met zijn voormalige maat Șoni wilden een mooie entree maken.
Welnu, daar waren ze prima in geslaagd.

Nu, exact een jaar later — op een dag die mooi begon maar later guurder en winderiger werd — waren er wederom helden van de werkende klasse op mijn erf. Een week eerder waren ze begonnen de buitenmuren te bewerken met amorsă...

[amorsă — de DEX, het standaardwoordenboek Roemeens geeft niet echt een vertaling. Via zoeken op de fabricant kom ik er achter dat het een impregneermiddel is]

...en glet — pleisterlaagpoeder met water. Gisteren was het de tijd voor schuren en schilderen — anderhalve meter schuurpapier en latex met vier tubes kleurpasta. Florin onze schoonzoon met zijn zwager Kalman en Kalmans broer broer Bobo.
Kalman had eerst nog een akkefietje te regelen in Târgu Mureș. Drie jaar geleden had een arts gemeend de het Roemeense equivalent van de Wajong–uitkering van zijn gehandicapte zoon te schrappen. Waarom, zou je zeggen? Wel, de dokter meende dat Kalman veuls te mooie kleren droeg, dus een uitkering was niet nodig. Eigenlijk had de dokter een paar honderd euro smeergeld verwacht, maar die kreeg hij niet, domweg omdat Kalman zijn geld altijd goed besteed. Na drie jaar begon het toch te knagen dus gister togen ze eerst naar Târgu Mureș om een en ander te regelen. Gelukkig komt alles weer goed. De behandelend arts had twee vragen. Ten eerste vroeg hij zich af hoe een gezin van vijf kan rondkomen van tachtig euro in de maand en ten tweede vroeg hij zich af wie de uitkering had stopgezet. Op de laatste vraag antwoordde Kalman: ‘Dat was u, dokter.’

Hoofdaannemer Kalman — ja, hij weet wat “kale man” in het Nederlands betekent

Viereneenhalf jaar lang was er niets aan het huis gedaan. Het werd dus echt wel tijd. Ook als je ziet hoe het huis er uit zag voor het buitenschilderwerk.

WE zijn nu bezig de rommel op te ruimen. Overal ligt blauwe verf op het erf. Bij Găinistan zijn kwasten schoongemaakt. Gaaswerk onder het blauw, stukje van de bodem ook... ...ecologisch bewustzijn, dat zal er ooit wel eens van komen hier in dit land.

Hoe dan ook, Ons huis is blauw. Me broer schreef al dat dat tevens de favoriete kleur van me oudste neefje is. Gusti reed zojuist langs en vroeg: ‘Waarom blauw?’ Ach het fleurt op in de bruingrijze hoofdstraat.

Neen, het stukje roze boven de overkapping links is niet vergeten uiteindelijk

De buren van het huis links achter de boom, zo heb ik gewed met Isza, zullen mijns inziens binnen een maand hun huis ook van kleur hebben veranderd. Mijn omheining van het land vorig jaar was door hen binnen twee weken nagedaan...