SVVHDB — CXII

Serocca CXII

Sinds gisteren is het wederom Pasen. Het Orthodoxe Pasen om wel te wezen. Voor dit dorp is dat het Pasen dat er om doet. Zaterdag veegden nog velen hun straatje schoon. Zondag komen immers de kinders langs.
Vrijdag waren we in de stad. Met de eigenaar van Restaurant Stejaru het menu bespreken  voor 2 mei aanstaande, de dag dat Isza en ik gaan trouwen. Wat een verademing, een jonge gast — nog geen veertig — en ik vermoed dat hij zijn opleiding in het Westen heeft genoten. Direct, dus eigenlijk totaal het omgekeerde van zijn landgenoten. Had een mobieltje met de foto’s van de gerechten, dus dat was gelijk een mooie portfolio. Vegetarisch voor mijn vader en minsten achtentwintig schnitzels voor mijn neefjes — het kan allemaal.
Vervolgens gingen we naar het treinstation. Daar is een piepklein reisbureautje gevestigd alwaar we een bus hebben besteld voor het vervoeren van onze gasten. Vier lei per kilometer en vijfentwintig lei voor elk uur dat de bus moet wachten terwijl we eten. Mwah, dat is nog eens te doen.
We waren nog niet klaar. De familie uit Nederland en de sibbe uit het district Ialomița moet nog worden ondergebracht. Ten einde zo dicht mogelijk bij Stejaru te blijven gekozen voor Hotel Iris. Ook dat werd meteen besproken. Niet dat dat achteraf zo heel erg nodig scheen — met een brede grijns vertelde de receptioniste dat er altijd kamer zijn, zoveel gasten krijgen ze nu ook weer niet. Vroeger, toen Târnăveni nog een bruisende stad was met een op volle toeren draaiende chemische fabriek, was dat anders.

Kaalslag is wat rest van de chemische fabriek Carbid¨Fox.
Foto: ©2015 Ciprian Răduț

Maar ja, die eens zo succesvolle fabriek ging niet mee met de tijd en de directie had uiteindelijk als enig doel zichzelf meer en meer te verrijken. Ik heb het van dichtbij meegemaakt die verloedering en verrijking. De directeur van de Carbid–Fox was familie van mijn ex.

Zo zijn de meeste dingen geregeld voor de tweede mei. Isza moet nog wat kleding kopen en we willen het terras aan de achterzijde nog wat verlengen.

We besloten de dag met het kopen van een half lam. De traditie gebiedt dat er lamsvlees gegeten wordt met Pasen. Tegenover het voormalige busstationsterrein is een geweldige slager. Niet al te duur, vriendelijk personeel en leverancier van kwaliteit.

Zondag hakdag

Om vervolgens de oven in te gaan

De kinderen die langskwamen met neefje Andrei om de paasschotel te nuttigen.

Ik eindig met de traditionele paasgroet in Roemenië.